"Rico, Oskar i złodziejski kamień" Andreas Steinhöfel

Andreas Steinhöfel to tłumacz, krytyk literacki, scenarzysta oraz autor licznych i wielokrotnie nagradzanych książek dla dzieci i młodzieży.

"Rico, Oskar i złodziejski kamień" to trzecia część serii o przygodach bardzo samodzielnych i ciekawskich chłopcach. Do tej pory nakładem wydawnictwa Wam ukazały się "Rico, Oskar i głębocienie" oraz "Rico, Oskar i złamane serca".

Bohaterami książek Andreasa Steinhöfela są dzieci z problemami, dzieci, które nie są takie jak wszyscy, dzieci wyróżniające się z tłumu. Rico jest chłopcem "głęboko utalentowanym", jak nazywa go wychowująca samotnie matka. Oskar z kolei jest nieśmiałym i wystraszonym geniuszem, który zna odpowiedzi na niemal każde pytanie. On również wychowuje się w niepełnej rodzinie, a jego ojciec co róż popada w depresję. Chłopcy zamieszkują pewne niemieckie blokowisko wśród nie zawsze przyjaźnie nastawionych sąsiadów. Rico i Oskar są przyjaciółmi i razem rozwiązują zagadki kryminalne, które rozgrywają się w ich otoczeniu.

Pewnego dnia chłopcy znajdują trupa na klatce schodowej. Zmarłym okazuje się ich sąsiad pan Fitzke. Niezwykłe jest to, że chłopców nie dziwi zjawisko śmierci, nie są ani zaniepokojeni ani  przerażeni. Pan Fitzke pozostawił  po sobie testament, w którym przekazuje swoją kolekcję kamieni małemu Rico. Chłopiec przyjmuje wiadomość ze spokojem i zaciekawieniem. Jednak przejęcie spadku nie obejdzie się bez zgrzytów. Ktoś włamuje się do mieszkania nieboszczyka i kradnie najcenniejszy okaz z kolekcji. Chłopcy postanawiają wytropić złodzieja.

Narratorem książki jest Rico a same wydarzenia są przedstawione w formie pamiętnika. Bardzo łatwo jest wejść w opisywaną historię oraz w w życie i problemy jej małych bohaterów. Książka jest skierowana przede wszystkim do młodego molika książkowego a więc język oraz szata graficzna jest skierowana pod wymagania tej grupy wiekowej. Bardzo fajnym pomysłem jest wyjaśnianie w ramkach co trudniejszych słów i zagadnień. Czyni to oczywiście sam narrator co bywa zaskakujące a czasem i zabawne.
Na uwagę zasługują także atrakcyjne ilustracje wykonane ręką Petera  Schössow. 

Samych bohaterów nie sposób nie polubić. Wzrusza ich los, ich problemy przystosowawcze a z drugiej strony bawi nas ich pęd ku odkrywaniu wszelkich tajemnic. Całość czyta się z przyjemnością i narastającym zaciekawieniem. Dla dzieci przeżycia Rica i Oskara będą wspaniałą przygodą, odkryją nieznane wyzwania i zauważą kolejne niebezpieczeństwa. Lektura książki jest idealną propozycją na wspólne czytanie, spędzenie czasu oraz porozmawianie i nauczenie naszych pociech tolerancji, zasad postępowania, bezpieczeństwa.

Autor w swoich książkach próbuje oswajać z rzeczywistością małych czytelników. Udaje mu się wyśmienicie. Pokazuje, że inność nie jest zła, że każde dziecko, niezaprzeczalnie, posiada inne zdolności, inne zalety, jest niepowtarzalne a przebywając w tak różnorodnym towarzystwie wiele mogą się nawzajem nauczyć.

Gorąco polecam książkę rodzicom i ich pociechom :)






Andreas Steinhöfel "Rico, Oskar i złodziejski kamień", tł. Elżbieta Jeleń, WAM 2013, ISBN: 978-83-7767-167-2

5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Panu Łukaszowi reprezentującego wydawnictwo WAM :)))  Dziękuję za zaufanie :))

Czytaj dalej...

"Koło graniaste" Barbara Rybałtowska

"Koło graniaste, czterokanciaste,

koło nam się połamało,

zboże nam się wysypało

a my wszyscy: bęc!!!"

Otwierając trzeci tom rodzinnej sagi autorstwa Barbary Rybałtowskiej nie sposób nie zauważyć wiersza, jaki mała Basia napisała dla swojej mamy. Słowa są bardzo osobiste, napisane z dziecięcą szczerością i miłością-  szalenie wzruszający...Jednocześnie pozwala zatrzymać się na chwilkę i pomyśleć o własnej mamie i słowach, które sami chcielibyśmy przekazać swoim rodzicielkom. 

Książka i wiersz są poświęcone pamięci Zofii Rybałtowskiej, która była pierwowzorem głównej bohaterki Sagi. 

Życie tytułowym kołem się toczy. Zofia z Kasią i świeżo poślubionym mężem wreszcie wracają do Polski. Zniszczenia wojenne są ogromne, bieda i głód piszczy i wyziera  z każdego kąta. Warszawa jest ruiną, a znane miejsca, mieszkanie rozsypane w pył. Nie mogą tu zamieszkać. Za namową męża Zosia postanawia przeprowadzić się w rodzinne strony Teofila, do Zamościa. Kolejny raz, od początku muszą układać swoje życie. Brak pracy, kłopoty finansowe są ich największym problemem. Jednak powoli los zaczyna się odmieniać. Dużą niespodzianką jest ciąża Zosi. Mimo niewygód, ciągłej obawy o byt wszyscy cieszą się z powiększenia rodziny. Kiedy wydaje się, że to co złe już minęło i nie wróci, życie po raz kolejny przytłacza rodzinę Rembiszów. Teofil zostaje uwięziony, a Zosia zostaje sama z dziećmi. Czy będzie miała siłę ponownie walczyć o swoją rodzinę? 

Tym razem narratorką powieści jest Zosia. To jej oczami obserwujemy powojenne życie w Polsce. Jest to dla mnie ogromna wartość poznawcza. Do tej pory nie często miałam okazję czytywać książki z akcją osadzoną w tym okresie. 

Czym był komunizm i jakie piętno odcisnął na człowieku nie muszę Wam pisać. Znacie dobrze ten temat z lekcji historii (mam nadzieję). 

W "Kole graniastym" bohaterowie musieli zmierzyć się z tym systemem. Na każdym kroku musieli wybierać być czy mieć. Wszelakie metody terroru nie pozwalały na podjęcie słusznego, prawidłowego wyboru. On i tak z góry był skazany na klęskę. 

Obserwujemy jak zmienia się zachowanie Teofila i względem siebie, żony i otoczenia. Nic nie jest napisane wprost, ale możemy się domyślać co było powodem tej transformacji. Postać Teofila budzi największe kontrowersje i sprzeczne emocje, od sympatii do nienawiści.

W trzeciej części książki obserwujemy także dorastanie i dojrzewanie Kasi. Obserwujemy ją podczas codziennych czynności, jej postępy w nauce, zawieranie nowych przyjaźni a także pierwsze miłostki. I tylko jedno się nie zmieniło, jej miłość do matki i ogromny hart ducha. Kiedy wszystko idzie na opak, a na drodze pojawiają się kolejne dziury Kasia nie poddaje się, brnie do przodu nie zważając na konsekwencje. W tym swoi uporze jest tak podobna do matki- Zosi...I za to najbardziej je lubię, za mocny kręgosłup i silne, nierozerwalne wręcz więzy rodzinne. 

Ze szczerego serca polecam Wam poznać Sagę autorstwa Barbary Rybałtowskiej. Piękny, barwny, plastyczny język pozwala rozpłynąć się w przyjemności czytania, a losy tej dzielnej rodziny wciągają niczym wodne wiry.




Barbara Rybałtowska "Koło graniaste", Axis Mundi 2008, ISBN: 978-83-61432-02-9

5+/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Pani Marcie reprezentującej wydawnictwo Axis Mundi :)))  Dziękuję za zaufanie :))

Czytaj dalej...

Zaproszenie

Nowa książka Marty Fox „Autoportret z Lisiczką”

Wydała ponad 30 książek (powieści, opowiadania, poezja, eseje).

W poezji oswaja z najbardziej jaskrawymi i mrocznymi stanami duszy, drąży stany świadomości i podświadomości.

Potrafi być namiętnie romantyczna, zmysłowa i równocześnie uciekać w symbole lub znaczenia z innego wymiaru. Skupia się na widzeniu personalistycznym, ceni wysublimowane i jednostkowe doświadczenie emocjonalne.

Jej pisarstwo skupione jest wokół zagadnień, które wymagają rewizji postawy życiowej, podjęcia odpowiedzialności za własne decyzje.  Marta Fox nie moralizuje, ale widać w jej powieściach wyraźny krąg wartości,

„Autoportret z Lisiczką” to labiryntowy dialog między Martą Fox a Martą Lisiczką, którego tematem przewodnim jest kreacja autorska.

I ludzie spotkani między słowami. 

Czytaj dalej...