"Oszustwo znad Morza Martwego" Adam Blake

"Wszystko, co wiemy o śmierci Chrystusa, to kłamstwo ...."

Od momentu kiedy "Kod Leonarda da Vinci" Dana Browna ukazał się na rynku i stał się hitem, bestsellerem, najgorętszą powieścią dekady, nieustannie przybywa jej sobowtórów- książek dotykające tematyki Jezusa, Biblii, Ewangelii a dokładniej próbujące obnażyć ukryte prawdy, zakłamanie patryiarchów Kościoła i całego Chrześcijaństwa.
Nie powiem, ja również stałam się fanką tego typu książek. Traktuję je z przymrużeniem oka. Mają one na celu dostarczenia efektownej rozrywki, i jako takie nie są w stanie podważyć podstaw mojej i Waszej wiary :) Możecie odetchnąć w spokoju i cieszyć się porządnym thrillerem spod skrzydeł wydawnictwa Hachette :)

Heather Kennedy podczas rutynowego śledztwa przypadkowej śmierci  profesora uniwersytetu wpada na trop kolejnych powiązanych ze sobą zbrodni. Ofiarami są wykładowcy uczelni i historycy, którzy chcieli wyjaśnić, odczytać pozornie drobne i nieistotne informacje z Kodeksu Rumowego. Każdy kolejny ślad i wskazówka prowadzą Heather Kennedy w głąb tajemniczych wydarzeń, który swój poczatek miały nad Morzem Martwym. Zagadka jest trudna do rozwiązania ale do akcji wkracza były najemnik Leo Tillman.
Czym jest Kodeks Rumowy? Dlaczego z jego powodu dochodzi do katastrofy lotniczej? Dlaczego bez śladu giną trzyosobowe rodziny- zawsze matka i dwoje dzieci? Za każdą z tych tragedii stoi Michael Brand- kim jest i do czego jest zdolny? Wszystkich ciekawych odpowiedzi na zadane pytania odsyłam do książki "Oszustwo znad Morza Martwego".

"Oszustwo znad Morza Martwego" jest pierwszą z dwóch książek (jak do tej pory), w serii Leo Tillman & Heather Kennedy (kolejna to "Kod Demona"- której premiera jest zapowiedziana na lipiec tego roku). To duet niemal doskonały. Ona policjantka- surowo przestrzega reguł zawodowych i moralnych. Jej świat jest złożony z dwóch barw: czarnej i białej. Oczywiście takie zachowanie ma swój początek w dzieciństwie, kiedy to ojciec Heather, też policjant, zmusza całą rodzinę do życia w kłamstwie.
Jej postępowanie nie jest dobrze widziane ani odbierane przez współpracowników. Daje im to pretekst to typowo szowinistycznych zachowań, do mobbingu, do słownej agresji i psychicznej przemocy.
Heather Kennedy zadziwiająco spokojnie przyjmuje razy. Nie obraża się, nie płacze, nie jest zastraszona, nie biegnie na skargę. Jest niebywale silna i odporna na krzywdy pochodzące z zewnatrz. Z drugiej strony nie jest żadnym emocjonalnym robotem- cieszy się ze zwycięstw, marnieje podcza porażek, rozpacza po stracie.
Leo Tillman równeż jest "emocjonalnym wrakiem". On także doświadczył traumy, która wyznacza cel jego przyszłych zadań. Jest świetnie wyszkolonym żołnierzem, zaznajomiony z wszelkimi sztukami walki, bronią i ma niesamowity instynkt i intuicję.

Leo Tillman & Heather Kennedy razem mogą góry przenosić i żaden terror nie jest im straszny. 

Sama historia Kodeksu Rumowego, zaginionych bądź odrzuconych zwojów i Ewangelii choć eksploatowana  na wszelkie możliwe strony, jest ciekawa, pobudza do poszukiwań oraz ciągłej gotowości na niespodzianki. Przepastne Tajne Archiwa Watykanu budzą niezdrową ciekawość czy teorie spiskowe wielu zwyczajnych ludzi, bo to co ukryte jest najbardziej pożądane :) Tak więc książki o tematyce religijno- historycznych połączone z różnego typu kontrowersjami powstawały, powstają i będą powstawać, ku uciesze czytelnika. 

"Oszustwo znad Morza Martwego" to ciekawie skonstruowany thriller. Adam Blake umiejętnie stopniuje napięcie i odkrywa karty wielkiej, globalnej tajemnicy, która może zrujnować i podważyć podwaliny religii chrześcijańskiej. Kim są Ci, którzy ją ukrywają i dlaczego to robią? 

Akcja powieści dynamiczna, pełna zwrotów, a to jest coś, co lubię i na co zwracam uwagę. Historia opisana spójnie, rzetelnie i prawdopodobnie. Adam Blake z wielką wprawą przedstwił bohaterów, opisał ich charaktery, przeszłość, cele. Z takim samym zaangażowaniem skupił się opisach walk, miejsc zbrodni czy otoczenia. Bardzo łatwo można było odwzorować jego słowa we własnej wyobraźni i dzięki temu jeszcze lepiej przeżywać poznawaną historię. 

Będę śledzić kolejne książki Adama Blake a Wam polecam "Oszustwo znad Morza Martwego" :)

Adam Blake "Oszustwo znad Mozra Martwego", Tł. Marlena Dąbrowska, Hachette 2012, ISBN: 978-83-7739-874-6

5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Pani Katarzynie reprezentującej wydawnictwo Hachette :))) Dziękuję za zaufanie :)))

Czytaj dalej...

Zapowiedź książki: "Ślady krwi" Jan Polkowski

Nakładem wydawnictwa M  23 kwietnia 2013 r. zostanie wydana książka Jana Polkowskiego "Ślady krwi". Oto kilka słów na temat powieści i jej autora.

"Ślady krwi"  to niemal sensacyjnie rozwijająca się opowieść o czterech kolejnych pokoleniach rodziny, której koleje poznajemy podczas odzyskiwania i odkłamywania pamięci przez głównego bohatera. Powieść nie została napisana dla prostego pokrzepieniu serc. Ale chociaż odkryta prawda boli jeszcze mocniej daje w zamian szansę na jednostkowe i wspólnotowe ocalenie.
Napisana z rozmachem powieść Jana Polkowskiego to niezwykła próba rozmowy z Polakami o ich współczesnej kondycji za pomocą sięgnięcia po ważne składniki narodowej tożsamości – zmagania z niemieckim i rosyjskim totalitaryzmem, doświadczenie absurdalnej rzeczywistości PRL, walka o niepodległość, dramat kolaboracji, pamięć Kresów, dylematy wiary w Boga, ale i bogata tradycja kulturowa – jak choćby opisy Wołynia odsyłające do Pana Tadeusza – to wszystko składa się na wielką, polifonicznie opowiedzianą przygodę polskiego losu. Mimo pesymizmu i wiernego obcowania z polską klęską autor daleki jest od stereotypowego rozmiłowywania się w martyrologii. Pozostaje ironicznym i niezależnym obserwatorem. W tym leży siła Śladów krwi.

Czytelnicy, którzy poszukują w literaturze poważnej próby zmierzenia się z polskością na serio, a dla  których styl, piękno języka i ciągłość kultury nie są obojętne, na pewno się nie zawiodą!

Jan Polkowski (ur. w 1953 roku) syn Barbary Zbrojkiewicz i Zdzisława, żołnierza AK, wywiezionego po powstaniu wileńskim w 1944 roku do sowieckiego łagru.

Wraz z  żoną Anną mieszka w Krakowie. Ojciec dwóch synów i dwóch córek.

Pisarz, wydawca i redaktor, ekspert w dziedzinie mediów i komunikacji społecznej.

Debiutował w 1978 roku w podziemnym kwartalniku „Zapis”. Poza zasięgiem cenzury ukazały się tomy wierszy: To nie jest poezja (Nowa, 1980), Oddychaj głęboko (ABC, 1981), Ogień. Z notatek 1982-83 (Półka Poetów, 1983), Drzewa (Oficyna Literacka, 1987). W niepodległej Polsce opublikował Elegie z Tymowskich Gór (Wydawnictwo Literackie, 2008),  Cantus  (Wydawnictwo A-5, 2009), Cień (Znak, 2010) i Głosy(Biblioteka Toposu, 2012).

Ukazaly się także dwa wybory wierszy: Wiersze  (Londyński Puls, 1986) oraz Elegie z Tymowskich Gór i inne wiersze (Znak, 1990).

Laureat nagrody imienia Kościelskich (1983) i Andrzeja Kijowskiego (2010) za twórczość poetycką.  

Tłumaczony na język niemiecki, angielski, francuski, włoski, czeski, rosyjski, hindi, portugalski, hiszpański.

Przed 1989 rokiem redagował i wydawał w podziemiu  czasopisma: „Sygnał” (1978), „Arka” (1983 – 1990), „Świat” (1989)) a także książki (w Krakowskiej Oficynie Studentów oraz w Wydawnictwie ABC). Po 1989 m. in. wydawca i redaktor naczelny dziennika Czas Krakowski, wydawca miesięcznika Film, właściciel firmy PR, dyrektor w TVP, redaktor serwisu Portalfilmowy.pl. Założyciel i prezes stowarzyszenia Samorządny Kraków.

Za działalność w antykomunistycznej opozycji internowany 13 grudnia 1981 roku, w roku 2008 z tej samej przyczyny odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta.

Czytaj dalej...

"Klub Wrednych Matek" Joanna Opiat- Bojarska

"Klub Wrednych Matek" to nie jest moje pierwsze spotkanie z Joanną Opiat- Bojarską. Jej styl, kawałek jej duszy poznałam przy okazji lektury "Blogostan" (recenzja). Temat, oprawa, forma a także sama kreacja powieści wyśmienicie wpisała się w mój gust czytelniczy. Na mocy tych wspomnień i dobrego wrażenia postanowiłam po kolejną książkę autorki sięgnąć w ciemno. Czy to był dobry pomysł?

"Klub Wrednych Matek" to historia czterech przyjaciółek- Karoliny, Sylwii, Kasi i Beaty. Kobiety poznały się na studiach i od tamtej pory mniej lub bardziej regularnie umawiają się na wspólne spotkania, na których omawiają bieżące sprawy, doradzają sobie, konsultują problemy i radości a także oddają się najpospolitszym ploteczkom :)
Przyjaciółki prowadzą życie na podobnym poziomie, żyją w stałych związkach małżeńskich bądź partnerskich.
Karolina to przebojowa bizneswomen. Stawia na karierę, nie odczuwa instynktu macierzyńskiego, nie pociągają ją zupki, pieluszki i kupki. Jednak życie toczy się własnym torem i lubi zaskakiwać w najmniej odpowiednim momencie. Jakie niespodzianki szykuje dla Karoliny?
Sylwia wraz ze swoim partnerem usilnie starają się o potomka, ciągle bez skutku. Czy kiedykolwiek zostaną rodzicami?
Beata jest w ciąży. Długo czekała na upragnione dwie kreseczki na teście ciążowym. Jednak spełnienie marzeń bywa przewrotne i nie zawsze to, co otrzymujemy wygląda tak, jak tego oczekujemy...
Kasia z kolei to ustatkowana mężatka i matka dwuletniej Amelki. Jednakże życie i małżeństwo odbiega od jej wyobrażeń. Czy spróbuje coś z tym zrobić, coś zmienić?

Książka opatrzona banalnym, frywolnym, lekkim z pozoru tytułem i okładką, jest powodem do wielu refleksji i stanu zadumy nad barwami i wszelkimi odcieniami macierzyństwa i przewrotnej kobiecej natury.
W kontekście książki warto odpowiedzieć sobie na pytania: Czy warto żyć pod linijkę, mieć wszystko zaplanowane czy dopuścić do głosu spontaniczność i zaufać własnym instynktom? Może nie trzeba być idealnym, wystarczy być szczęśliwym?
Czy kobiecie przypisana jest jedynie rola matki, żony i kochanki? Czy mamy prawo sięgać dalej, wyżej, głębiej? Czy wszystkie podążamy zgodnie z biologicznym rytmem instynktu macierzyńskiego? Czy jak już posiadamy dzieci, to "głupiejemy" na ich punkcie i nic innego już się nie liczy? Czy można spełniać się zawodowo będąc mamą?

Joanna Opiat- Bojarska dowcipnie i z przymrużeniem oka przybliża świat, problemy i rozterki kobiet na progu macierzyństwa. Autorka nie tworzy słodko- mdłej ułudy szczęścia przyszłych i obecnych mamusiek. Wali prosto z mostu bombami typu pampers. Rodzicielstwo to nie zabawa ale nie jest to również obowiązek odbierający wszelką przyjemność. Raz jest ciężko, raz słodko, raz radośnie, raz nie można powstrzymać łez rozpaczy. W naszych zachowaniu i decyzjach ważne jest wyśrodkowanie, tak jak w wielu dziedzinach naszego życia. I jedyną zasadą, której warto się trzymać jest "szczęśliwa mama- szczęśliwe dziecko" :)


W bohaterkach stworzonych przez Panią Joannę można się przejrzeć jak w lustrze, a każda z czytelniczek znajdzie w nich część siebie.  Każda jest inna i pod względem wyglądu, charakteru czy temperamentu. Są barwne ale nie pstrokate, są dziarskie i pełne werwy ale potrafią zatrzymać się by pomyśleć, przeanalizować swoje postępowanie.
Język jakim posługuje się autorka jest prosty, codzienny czasem dosadny przez co trafia do szerokiego grona czytelników a przesłanie jest łatwo przyswajalne.
Kolejnym plusem powieści jest spójny, ciekawy tekst prowadzony z dużą lekkością, dynamiczne dialogi, pełne poczucia humoru, ironii..."Klub Wrednych Matek" czyta się błyskawicznie a chwile spędzone z książką  to cudowny relaks po ciężkim dniu :)

Polecam :)



Joanna Opiat- Bojarska "Klub Wrednych Matek", Replika 2013, ISBN: 978-83-7674-226-7

5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Pani Karolinie reprezentującej wydawnictwo Replika :)))  Dziękuję za zaufanie :))

Czytaj dalej...