Uwaga!


Wszystkie teksty zawarte na blogu Aleksandrowe myśli, chronione są prawem autorskim [na mocy: Dz.U.1994 nr24 poz.83, Ustawa z dnia 4 lutego 1994r o prawie autorskim i prawach pokrewnych]. Kopiowanie treści, choćby fragmentów oraz wykorzystywanie ich w innych serwisach internetowych, na blogach itp itd wymaga pisemnej zgody autorki bloga.

Translate

Łączna liczba wyświetleń

Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie...

Małgorzata Warda jest już dobrze znana na rodzimym rynku wydawniczym. Spod jej pióra narodziły się powieści "Dłonie", "Czarodziejka", "Ominąć Paryż", "Nie ma powodu, by płakać", "Nikt nie widział, nikt nie słyszał", "Dziewczynka, która widziała zbyt wiele". Jej książki stają się rozpoznawalne dzięki emocjonalnym podróżom zmieniającym sposób myślenia, postrzeganie świata i sprzyjające odkryciom drugiego dna nawet w prozaicznych czynnościach dnia codziennego.
"Jak oddech" jest najnowszym dziełem Pani Małgorzaty godnym poznania i docenienia.

Jasmin i Staszek są przyjaciółmi, bratnimi duszami i kochankami. Ich losy połączyły się we wczesnym dzieciństwie i trwają do dnia dzisiejszego w niezmienionym stanie. Dobrze się rozumieją, znają i nie wyobrażają sobie życia bez siebie. Pewnego dnia Staszek wychodzi z domu, znika bez śladu, nie daje znaku życia. Jasmin postanawia odnaleźć go za wszelką cenę. Czy jej się uda? Gdzie jest Staszek?

Małgorzata Warda udzieliła głosu Jasmin. To z jej perspektywy poznajemy opisywane wydarzenia, współodczuwamy jej obawy, strach,  niezrozumienie, niepewność, żal, smutek, ból, rozpacz. Nie są to tylko czcze słowa. Jasmin jest wulkanem emocji, które wprawione w wibrację przenikają do serc czytelnika bezpośrednio z literki na literkę, od słowa do słowa, z kartki na kartkę. Autorka umiejętnie przeniosła na mnie rozterki bohaterki. Drżałam z przerażenia, rozpamiętywałam przeszłość, z niepokojem spoglądałam w przyszłość i zadumałam się nad sensem istnienia i życiem po życiu.

Historia Jasmin i Staszka nie jest zapisana chronologicznie. Teraźniejszość miesza się ze wspomnieniami, odsłaniając kolejne tajemnice, które zapoczątkowały tragiczne wydarzenia.
Małgorzata Warda nie daje czytelnikowi jasnych wskazówek, konkluzji, rozwiązania. Samemu trzeba dociekać prawdy, która okazuje się zwodnicza. Ogromnie mi się to spodobało. Dodatkowo autorka nie zagubiła się w zawiłej historii dając nam tym samym rozrywkę na zaawansowanym poziomie.

Małgorzata Warda po raz kolejny podkreśla zdecydowaną i wyraźną kreską, jak nasze działanie, nasze wybory wpływają na życie innych. Każda decyzja pozostawia ślad, która nas określa i wytycza los, karmę. Tylko od nas zależy czy przyczynimy się do szczęścia czy cierpienia innych a tym samym także nas samych. Musimy pamiętać, że to co dajemy światu, powraca do nas, często ze zdwojoną siłą.
W"Jak oddech" odnajdziemy również wątek metafizyczny, który zrobił na mnie największe wrażenie. Wizje poza ciałem czy szósty zmysł zjeżył włos na karku ale samej powieści dodał charakteru, dwuznaczności, przenikliwości, ezoteryki.

Nie wiem czy dobrze odczytałam postać medium, jasnowidzki- bardzo przypomina mi realną , bardzo znaną i kontrowersyjną postać w tym środowisku :) Jednocześnie ta bohaterka obudziła we mnie wiele pytań, między innymi o prawdziwość takich wizji, przejmowanie na siebie odpowiedzialności za nie, predyspozycje, metody i etykę pracy.

Osobistym smaczkiem powieści jest dla mnie umiejscowienie akcji w moim rodzinnym mieście- Gdyni. Cudownie było wybrać się na mentalny spacer znanymi, ale zapomnianymi i nieużywanymi już  trasami :)



Małgorzata Warda "Jak oddech", Prószyński i s- ka, Warszawa 2013




Podsumowanie


Plusy:
- wulkan emocji
- narracja pierwszoosobowa
- umiejętne sterowanie myślami czytelnika
- zmusza do refleksji
- akcja umiejscowiona w Gdyni, moim rodzinnym mieście
- wątki metafizyczne
- pełna dwuznaczności i niedopowiedzeń
- przenikliwa
- zwodnicza
- przy zakupie książki wspomagasz Fundację Itaka- Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych

Minusy:
- czasami robiła wrażenie zbyt chaotycznej

Jednym zdaniem:
Kto nie zna twórczości Małgorzaty Wardy koniecznie musi nadrobić zaległości.


Recenzja napisana dla serwisu nakanapie.pl :))) Dziękuję za egzemplarz recenzyjny książki i okazane zaufanie :)



11 komentarzy :

  1. Chętnie przeczytam, chociaż nie znam jeszcze twórczości tej autorki, to mam przeczucie, że nie zawiedzie mnie ta książka.

    OdpowiedzUsuń
  2. Znam trochę twórczość Wardy, gdyż czytałam całkiem niedawno "Dziewczynka, która widziała zbyt wiele" i nawet mi się podobała, więc chętnie poznam inne dzieła autorki, jak tylko czas pozwoli.

    OdpowiedzUsuń
  3. Rozwiałaś wszystkie moje watpliwości-dziękuję

    OdpowiedzUsuń
  4. Zainteresował mnie ten wątek metafizyczny. Ezoteryka to coś, co bardzo lubię!

    OdpowiedzUsuń
  5. Wolę coś z mniejszą ilością emocji, ale dla osób lubiących takie książki, ta również będzie hitem : )

    OdpowiedzUsuń
  6. Książka wygląda na taką, która powinna mi się spodobać. Znam autorkę. Czytałam jej "Dziewczynkę, która widziała zbyt wiele". Zatem mogę pokusić się o kolejną jej powieść.

    OdpowiedzUsuń
  7. Fajna, zachęcająca recenzja :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Świetna pisarka, polecam każdemu, moją ulubioną jej książką jest "Nikt nie widział, nikt nie słyszał".

    OdpowiedzUsuń
  9. Czytałam tej autorki "Dziewczynka, która widziała zbyt wiele" i jej pióro przypadło mi do gustu :) "Jak oddech" także planuje poznać.

    OdpowiedzUsuń
  10. Nie miałam jeszcze okazji spotkać się z twórczością autorki ale Twoja recenzja zachęciła mnie i chyba w końcu się przełamię :) Boję się tylko tej metafizyki, za którą nie przepadam..

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ta metafizyka jest dodatkowym smaczkiem powieści, przynajmniej dla mnie :)

      Usuń

Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawiane komentarze :)
Wszystkie czytam i staram się odpowiedzieć na każde pytanie.
Pozostawiam sobie możliwość usuwania Spamu i komentarzy wulgarnych czy obraźliwych...

Aleksandrowe myśli © 2015. Wszelkie prawa zastrzeżone. Szablon stworzony z przez Blokotka