Uwaga!


Wszystkie teksty zawarte na blogu Aleksandrowe myśli, chronione są prawem autorskim [na mocy: Dz.U.1994 nr24 poz.83, Ustawa z dnia 4 lutego 1994r o prawie autorskim i prawach pokrewnych]. Kopiowanie treści, choćby fragmentów oraz wykorzystywanie ich w innych serwisach internetowych, na blogach itp itd wymaga pisemnej zgody autorki bloga.

Translate

Łączna liczba wyświetleń

Skrzypaczka w świecie BDSM

Vina Jackson to pseudonim literacki dwóch odrębnych uznanych pisarzy, ukrytych w ciele kobiety i mężczyzny. Ona angielska autorka i wysokiej klasy finansistka w jednym :) Jest także znaną postacią na londyńskiej scenie sado- maso, co każe przypuszczać, że sceny erotyczne zamieszczone w książce "Osiemdziesiąt dni żółtych" ( i kolejnych w serii) będą jak najbliższe rzeczywistości i ukarzą pełny obraz stosunków i zabaw typu BDSM.
On jest autorem dziewięciu powieści, redaktorem, wydawcą, felietonistą oraz kolekcjonerem i specjalistą w dziedzinie erotyki. Jakże by inaczej...
Ten typowo- nietypowy duet powstał dzięki przypadkowi (jak większość najbardziej udanych pomysłów i przedsięwzięć :)), tak samo jak pierwsza część trylogii Osiemdziesiąt dni. Co powstało w zetknięciu się dwóch różnych a jakże bliskich sobie światów?

Głównymi bohaterami powieści są Summer, ognistoruda skrzypaczka i Dominik profesor literaturoznawstwa porównawczego. Kobieta swoimi umiejętnościami dzieli się z użytkownikami londyńskiego metra zamiast w salach koncertowych. On jest mężczyzną o ustabilizowanym, dostatnim życiu i o ugruntowanych preferencjach seksualnych. Drogi tych dwojga łączą się w niecodziennych okolicznościach. Postanawiają podążać tą samą ścieżką. Dokąd ich ona doprowadzi?

Wydaje się, że Summer i Dominika wiele dzieli. Status, pochodzenie, narodowość, a na końcu gusta. Jednak wraz z rozwijającą się znajomością te różnice zaskakująco się łączą i tworzą niespotykaną symbiozę. Między nimi zaczyna iskrzyć płomyczek zrozumienia i zakazanego uczucia, którego oboje do siebie nie dopuszczają. Oczywiste jest to dla czytelnika, a bohaterowie żyją w błogiej nieświadomości i popełniają mnóstwo błędów, które oddalają ich od siebie. Czy ponownie znajdą nić porozumienia, czy odnajdą drogę do siebie?

Pozostali bohaterowie również odcisnęli znaczny ślad w tej historii. Nie są jedynie bezbarwnym tłem. Mają wiele do powiedzenia i wiele do namieszania w związku Summer i Dominika. Postacie drugoplanowe są podwaliną pod budowę napięcia, akcji, namiętności, pożądania, erotyzmu.

A skoro już doszliśmy do seksu to...Sceny erotyczne ociekają pikantnymi sokami i perwersją. Są mocne, dosadne, lubieżne, brutalne, na granicy dobrego smaku. Autorzy otworzyli przede mną inny świat, zupełnie mi nieznany. Książkę czytałam z wypiekami na twarzy, z fascynacją wymieszaną z odrazą, podnieceniem i wzgardą. Jeżeli tak wygląda ukryty przed zwykłym, szarym człowiekiem świat seksu, praktyk BDSM, to odrobinę mnie to przeraża.
Niektóre wątki i pomysły autorów zjeżyły włos na głowie i wprowadziły w stan konsternacji i niedowierzania. Niekiedy zadawałam sobie pytanie: czy to rzeczywiście jest możliwe?

Na koniec chcę pochwalić naprzemienną narrację prowadzoną dwugłosem. Możemy obserwować tę historię z perspektywy kobiety i mężczyzny, która daje wiele możliwości i wiele wrażeń. Losy Summer poznajemy jej słowami, co pozwala utożsamić się z bohaterką, wejść w jej skórę i zaprzyjaźnić się z nią. Z kolei wątek Dominika jest prowadzony przez wszystkowiedzącego narratora, co z kolei pozwala dojrzeć wszystko to, co umyka Summer i czego jest nieświadoma. Fantastyczna sprawa.
W dodatkowym rozdziale książki, a jest nim obszerny wywiad z Viną Jackson możemy wyczytać, że autorzy zabawili się i wymienili swoimi bohaterami, tworząc tym samym znakomite, wielowymiarowe sylwetki Summer i Dominika i tchnęli w nie życie.

"Osiemdziesiąt dni żółtych" zmieniły moje postrzeganie literatury erotycznej, a Vina Jackson udowodniła, że oprócz łóżkowych akrobacji można przemycić ciekawą i barwną treść.



Vina Jackson "Osiemdziesiąt dni żółtych", tł. Barbara Kwiatkowska, Amber, Warszawa 2012


Podsumowanie


Plusy:
- narracja prowadzona dwugłosem: męskim i żeńskim
- czuć w niej pasję i znawstwo tematu
- wyraziste postacie, które często prowadzą podwójne życie
- bardzo wyrafinowane, pikantne, a momentami brutalne sceny erotyczne
- śmiałe połączenie muzyki klasycznej i BDSM
- opisy ukrytych przed szarym człowiekiem londyńskich rejonów, miejsc i klubów sado- maso
- nieprawdopodobne wytwory ludzkiej wyobraźni...A może to nieznana rzeczywistość?

Minusy:
- kolejna seria, której końca nie widać...

Jednym zdaniem:
Porównywana do trylogii E.L. James, ale moim zdaniem "Osiemdziesiąt dni żółtych" nie ma z nią nic wspólnego.




8 komentarzy :

  1. Wcale nie uważam, aby sceny erotyczne były tutaj na granicy dobrego smaku. Lubię erotyki, ale ta seria wyjątkowo mnie irytowała przez nadmierne wulgaryzmy i zbyt lekki stosunek do seksu.

    OdpowiedzUsuń
  2. Już gdzieś, kiedyś czytałam o tej powieści, ale byłam słabo do niej przekonana. Teraz przyznam, że jak tylko ją zobaczę to wypożyczę. ;)
    Pozdrawiam i zapraszam do mnie.

    OdpowiedzUsuń
  3. Na razie zrezygnuję z jej czytania, lecz może kiedyś ją przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
  4. Zaczynam już powoli rzy... wymiotować literaturą erotyczną, jak wcześniej wampirami. Wszystko na jedno kopyto :(

    OdpowiedzUsuń
  5. Jeszcze przede mną, ale to tylko kwestia czasu ^^

    OdpowiedzUsuń
  6. Coś na topie jest teraz czytanie erotyków, a to zupełnie nie dla mnie. Tym bardziej, że nie lubię książkowych serii.

    OdpowiedzUsuń
  7. W najbliższym czasie nie, ale widziałam już w bibliotece jest ta seria do wypożyczenia, jeśli sięgnę to z czystej ciekawości ):

    OdpowiedzUsuń

Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawiane komentarze :)
Wszystkie czytam i staram się odpowiedzieć na każde pytanie.
Pozostawiam sobie możliwość usuwania Spamu i komentarzy wulgarnych czy obraźliwych...

Aleksandrowe myśli © 2015. Wszelkie prawa zastrzeżone. Szablon stworzony z przez Blokotka