Uwaga!


Wszystkie teksty zawarte na blogu Aleksandrowe myśli, chronione są prawem autorskim [na mocy: Dz.U.1994 nr24 poz.83, Ustawa z dnia 4 lutego 1994r o prawie autorskim i prawach pokrewnych]. Kopiowanie treści, choćby fragmentów oraz wykorzystywanie ich w innych serwisach internetowych, na blogach itp itd wymaga pisemnej zgody autorki bloga.

Translate

Łączna liczba wyświetleń

Konsekwencje modyfikowania pamięci, czyli... Tabula Rasa, Kristen Lippert- Martin



Złe, traumatyczne wspomnienia bardzo trudno wymazać z pamięci. Nie wszystkim pomaga terapia, psychoanaliza, farmakologia, hipnoza czy medycyna holistyczna. Czasami takie "przeterminowane" myśli mogą zatruć życie, związki, przyjaźnie teraz, jak i w przyszłości. Wtedy idealnym wyjściem byłoby mechaniczne czyszczenie pamięci. Bez strachu, bez ryzyka, bez komplikacji. 

"Kiedy odbierasz człowiekowi wspomnienia, odbierasz mu również tożsamość."

Takiemu zabiegowi, zwanym Tabula Rasa jest poddawana szesnastoletnia Sara Ramos. Dziewczyna zamknięta w separatce w ultranowoczesnym kompleksie, pod ostrzałem kamer i pod czujnym okiem ochrony zaczyna zastanawiać się czy jest właściwą osobą na właściwym miejscu. Jej podejrzenia potwierdzają się wraz z brutalnym atakiem na ośrodek. Uzbrojeni po zęby najemnicy szukają jej, pozostawiając za sobą szlak z zabitych ofiar. Kim jest Sara? Jakie wspomnienia chcieli usunąć lekarze? Czy im się udało?  Ciekawych odsyłam do debiutanckiej powieści amerykańskiej blogerki, Kristen Lippert-Martin.

"Tabula Rasa" to w założeniu thriller, a nawet technothriller dla młodzieży. A w rezultacie każdy miłośnik gatunku odnajdzie się w historii bez ograniczeń wiekowych. Sama jestem tego doskonałym przykładem. 

"Wiemy, czy jesteśmy, ale nie wiemy, czym się możemy stać."

Autorka już od pierwszej strony intryguje czytelnika. Przedstawia nam swoją bohaterkę, ale nie odsłania całej jej przeszłości. Tak na prawdę nie wiemy o niej nic. Kim jest, ile ma lat, czym się zajmuje, czym się interesuje i najważniejsze pytanie co robi w ośrodku i dlaczego lekarze modyfikują jej pamięć? Co ważniejsze nawet Sara nie zna odpowiedzi na te pytania. Krok po kroku, razem z czytelnikiem odkrywa swoją przeszłość, aż brakujące elementy układanki powskakują na swoje miejsce. 

Jednak żeby dotrzeć do tego momentu, Sara musi zawalczyć o swoje życie. Uzbrojeni najemnicy mają tylko jedno zadanie- eliminacja. Po kierownictwem rudowłosej kobiety przeczesują kompleks i zamieniają go w ruinę. Na szczęście Sara znajduje sojusznika, w postaci młodego hakera Thomasa, który pomaga jej nie tylko w ucieczce ale i powiązaniu nitek: brutalnego ataku i swojej przeszłości. 

Co zmusiło dorosłych ludzi do ataku na bezbronnych nastolatków?

Akcja powieści nabiera tempa niemal od samego początku, dając co jakiś czas wytchnienie na analizę zdobytych informacji, przemyślenie strategii i  przegrupowania sił. Sara i Thomas na swojej drodze natykają się na niespodziewanych pacjentów, którzy otwierają im oczy na nielegalną działalność ośrodka, jego korupcyjną aktywność oraz na fakty, które całkowicie zmienią postrzeganie samych siebie. 

Bohaterowie przemyślanie scharakteryzowani. Tajemnicza Sara, z której wychodzi zbuntowana natura, waleczność, odwaga, brawura, heroizm, ale i ciepło, radość, miłość. Thomas to zabawny chłopak, niezwykle uzdolniony informatycznie. Jego rola jest pomagać i wspierać. Kristen Lippert-Martin dobrała ich tak, by się uzupełniali, by między nimi iskrzyło oraz żeby dali nadzieję, że nawet wobec przeciwieństw losu można odnaleźć bliskość, czułość, przyjaźń, wsparcie. W kontraście do nastolatków stoi postać rudowłosej bojowniczki- Evangeline Hodges. To kobieta zdeterminowana, bystra i zimna jak lód. Nie cofnie się przed niczym i nie odpuści póki nie wykona zadania. A Sara jest solą w jej oku. Finałowy pojedynek pomiędzy kobietami iskrzy jak fajerwerki na Nowy Rok. 

"Tabula Rasa" to powieść, która daje do myślenia. Medycyna rozwija się w zastraszającym tempie i stwarza możliwości coraz to nowej manipulacji organizmem człowieka. Modyfikowanie pamięci, wpływanie na obumieranie nerwów, przekazów neuronowych może prowadzić nie tylko w dobrym ale i złym kierunku. Stać się elementem przetargowym, korupcyjnym i wpływać na moralność, etykę i jakość życia, prowadzić do samozagłady.

Przeczytajcie koniecznie :)

"Odebrane mi wspomnień niczego mi nie dało. Ani wolności, ani spokoju, ani niczego, co mógłbyś tam sobie wyobrazić. Uwierz mi, nie chciałbyś się czuć tak, jak ja się czuję. To coś koszmarnego."







"Tabula Rasa" Kristen Lippert-Martin, tł. Dorota Konowrocka- Sawa, YA!, Warszawa 2015





Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozostawiane komentarze :)
Wszystkie czytam i staram się odpowiedzieć na każde pytanie.
Pozostawiam sobie możliwość usuwania Spamu i komentarzy wulgarnych czy obraźliwych...

Aleksandrowe myśli © 2015. Wszelkie prawa zastrzeżone. Szablon stworzony z przez Blokotka