Tajemnica dziewczynki ze zdjęcia, czyli...Nie mów nic, Barbara Freethy

Twórczość Barbary Freethy nie jest mi obca. Miałam przyjemność poznać ją wraz z książkami z serii Zatoka Aniołów. Urzekła mnie wtedy całkiem dobrym warsztatem, lekkim piórem, umiejętnością przyciągania uwagi do opisywanych miejsc i bohaterów oraz ciepłym tonem, którym opatulała swoje opowieści, czyniąc je przyjemną rozrywką i doskonałym relaksem. Kiedy otrzymałam propozycję opiniowania najnowszej powieści pisarki, ucieszyłam się jak dziecko w oczekiwaniu na słodki przysmak.

"Nie mów nic" to odrębna powieść i nie ma żadnych punktów stycznych z książkami o Zatoce Aniołów. Tym razem pochylimy się nad pewną starą fotografią, która zachwiała życiem młodej kobiety. Dwudziestopięcioletnia Julia stoi na rozdrożu i nie wie w jakim ma ruszyć kierunku. Pół roku temu straciła ukochaną mamę, a tym samym poczucie bezpieczeństwa, spokoju, stabilizacji. Nie jest pewna czy uczucie jakim darzy swojego narzeczonego jest prawdziwą miłością, litością, podziękowaniem za wsparcie czy ucieczką od problemów. I właśnie zdjęcie z wystawy, przedstawiające małą, smutną, samotną dziewczynkę z moskiewskiego sierocińca, tak bardzo do niej podobną, zmusza ją działania. Chce dowiedzieć się kim jest sfotografowane dziecko i czy może być z nią spokrewnione...

Zdjęcie jest cienką granicą, za którą skrywane są tajemnice rodzinne dużego kalibru, mającego znaczenie i mogącego zagrozić życiu kilkoro ludzi. Jak można się domyśleć nie będzie łatwo rozwikłać tajemnicę i dotrzeć do informacji długo zacieranych i wymazywanych z pamięci postronnych świadków. Samej Julii nigdy nie udałoby się dotrzeć do źródła, dlatego ma sojusznika w postaci przystojnego fotografa, z gatunku tych złych i niebezpiecznych mężczyzn, którzy najbardziej pobudzają wyobraźnię skromnych, nieśmiałych dziewczątek. Razem odkrywają karty historii i docierają do zaskakującego sedna. Sylwetki bohaterów nie zaskakują. Mimo to Barbara Freethy dobrała ich i "uszyła" na miarę dobrej powieści rozrywkowej. Jest przyciąganie, jest chemia. Fabuła jest poruszająca, czasami dowcipna, a momentami przyspiesza bicie serca.

Barbarze Freethy udało się zwodzić czytelnika i zaproponować mu zagadkę spójną, logiczną i w dużej mierze wiarygodną. Wiadomo, że powieść rządzi się swoimi prawami i wiele z przedstawionych decyzji, podróży, biurokracji zostały uproszczone, tak by akcja rozwijała się prężnie i żwawo parła do przodu. Jestem w stanie przymknąć na to oko bo autorce udało się przyciągnąć moją uwagę i utrzymać ją tak długo by szczęśliwie dotrzeć do finału. Z niecierpliwością przewracałam kartki by jak najszybciej znaleźć poszukiwaną prawdę. Z ulgą  mogę donieść, że odnalezienie jej przyniosło mi satysfakcję oraz zadowolenie z przyjemnego spożytkowania czasu wraz z lekturą.

"Nie mów nic" to doskonały wybór gdy liczycie na prostą ale nie banalną rozrywkę, w której przeszłość domaga się sprawiedliwości.






"Nie mów nic" Barbara Freethy, tł. Anna Pajek, BIS, Warszawa 2014






Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Pani Lidii reprezentującej wydawnictwo BIS. Dziękuję za okazane zaufanie :)

Czytaj dalej...

"Na cienistej plaży" Barbara Freethy

"Na cienistej plaży" to druga książka z serii Zatoka Aniołów. Dotyczy losów zupełnie innych bohaterów ale maleńka miejscowość będąca pod opieką aniołów jak i jej mieszkańcy pozostają tacy sami. Nie ma więc przymusu czytać wszystkich książek ale gwarantuję, że jeżeli poznacie jedną z nich, będziecie mieli ochotę powrócić do tej magnetycznej i ciepłej serii.

Tym razem poznajemy Laureen Jamison, która po latach powraca do rodzinnego miasteczka. Jest zmuszona zaopiekować się ojcem chorym na
Alzheimera. Nie jest zachwycona tym zadaniem. Nigdy nie była w dobrych stosunkach z tatą a po tragicznej śmierci siostry Abby, ten kontakt urwał się całkowicie. Laureen chce jak najszybciej zabrać tatę i wyjechać z Zatoki Aniołów gdzie wspomnienia powracają jak bumerang. Kiedy przypadkiem spotyka swojego byłego chłopaka Shane'a, którego podejrzewano o zamordowanie Abby, jej plany całkiem się komplikują. 

Kto poznał się ze stylem i z poprzednią książką autorki bez żadnych oporów a wręcz gładko i bez zakłóceń wejdzie w nową historię o kolejnych mieszkańcach uroczej i malowniczej miejscowości Zatoka Aniołów. Dobra wiadomość dla nowych czytelników Barbary Freethy jest taka, że zupełnie nie odczują nieznajomości "Lata w Zatoce Aniołów". Autorka bardzo sprawnie przywołuje wcześniejsze wątki i sprytnie łączy je z nowymi. 

"Na cienistej plaży" to idealne połączenie powieści obyczajowej z romansem i wątkami sensacyjno- kryminalnymi. Razem z głównymi bohaterami Laureen i Shane'm poszukujemy zabójcy Abby. Krok po kroku tworzymy scenariusz ostatnich godzin życia nastolatki. Droga do rozwiązania jest kręta ale bardzo zajmująca i ciekawa a finał jest zaskakujący i całkowicie zmienia życie kilku osób.  
Podczas trwania tego prywatnego śledztwa, jesteśmy również świadkami jak Laureen i Shane ulegają magii pierwszej miłości i próbują odbudować swój związek. Ta para młodych ludzi jest dowodem na to, że "stara miłość nie rdzewieje". 
Spodobało mi się to, że kolejny raz Barbara Freethy splątała wątki różnych bohaterów, ukazała ich problemy i życie. Dzięki temu książka zyskuje nie tylko na atrakcyjności ale wręcz nie można się od niej oderwać. Doświadczymy wielkiego oddania, miłości, która przetrwa wszelkie niedogodności, odbudowa rodzinnych relacji, ogromnej sile wiary czy nieodłącznym związku przeszłości z przyszłością. 

Jeżeli macie ochotę na podróż do miejsca niebanalnego i magicznego, polecam  lekturę "Na cienistej plaży". Poznacie uroczych ludzi, słodko- gorzkie uroki życia, fascynującą, emocjonującą miłość i szczyptę grozy. 




Barbara Freethy "Na cienistej plaży", BIS 2012, ISBN: 978-83-7551-262-5

5/6

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Pani Lidii z wydawnictwa BIS  :))))

Czytaj dalej...

"Lato w Zatoce Aniołów" Barbara Freethy

Typowo wakacyjny tytuł i okładka książki Barbary Freethy zdecydowanie wyróżnia się na tle innych pozycji tego gatunku. Zachęcający opis wzmógł tylko moją ciekawość i nie pozwolił mi przejść obok niej obojętnie.

"Anioły zjawiają się, gdy ktoś bardzo ich potrzebuje. Czy rzeczywiście tak jest? Nie jeden tęgi umysł pracuje i próbuje rozliczyć się z tym tematem, ale nie dochodzą do żadnych jednoznacznych wniosków, nie mówiąc o dowodach.  Jednocześnie jest wielu zwykłych ludzi, którzy na własnej skórze doświadczyli anielskiej pomocy i wsparcia. Istnieje wielu świadków nadprzyrodzonych cudów, boskiego dotyku. Wiara, nadzieja, miłość tego wszyscy szukamy i jeżeli istnieje miejsce, w którym życie staje się piękniejsze, gdzie człowieka ogarnia niezmącony niczym spokój i szczęście, możemy być pewni, że stanie się ono kierunkiem dla pielgrzymek milionów ludzi.

Takim właśnie miejscem jest Zatoka Aniołów. Na co dzień sielska czasem senna  nadmorska miejscowość. Mieszkańcy miasteczka bardzo dobrze się znają i są ze sobą zaprzyjaźnieni. Do tej małej społeczności dołącza Jenna Davies z siedmioletnią Lexie. Obie szukają spokoju, nie udzielają się towarzysko i otacza je aura tajemniczości.
Za sprawą internetowego filmiku o aniołach ukazujących się na skałach, Zatoka Aniołów staje się powszechnie znana i tłumnie odwiedzana przez złaknionych wrażeń turystów i reporterów.
Kiedy Jenna Davies wyławia z morza nastoletnią samobójczynię, ściąga na siebie zainteresowanie dociekliwego dziennikarza Reida Tannera i przestaje być anonimowa. Jej bohaterstwo przyniesie nieoczekiwane skutki, które zmienią życie kilku osób.

Bardzo spodobało mi się użycie w książce motywu aniołów. Wspomagają one bohaterów w lepszym zrozumieniu swojej sytuacji, pomagają w odnalezieniu spokoju i równowagi, wpływają na wybory a w konsekwencji na życie.
Z aniołami wiąże się również historia powstania Zatoki Aniołów, z którą łączą się tradycje pielęgnowane przez pokolenia. To dzięki nm możliwa jest międzysąsiedzka przyjaźń, wsparcie i pomoc.
 Barbara Freethy stworzyła niezwykłą, bardzo ciepłą opowieść o zwykłych ludziach i zwykłych problemach, które w tym konkretnym miejscu stają się niezwykłe. Czytając "Lato w Zatoce Aniołów" uległam jej magicznemu urokowi ukrytemu w zwykłych, prostych słowach.

Jeżeli uważacie, że "Lato w Zatoce Aniołów"  to kolejny banalny romans, to się mylicie. Miłość, i owszem, znajdziecie w książce ale obok wciągającej powieści obyczajowej dotyczącej znanych nam z życia ponadczasowych problemów tj. ciąża wśród nastolatek, romans, śmierć rodzica,  niepłodność, przemoc w rodzinieSytuacje te są odmieniane w rozmaitych konfiguracjach. Na przykład podglądamy emocje małej dziewczynki, która w tragicznych okolicznościach traci mamę skonfrontowane z odczuciami dorosłej kobiety, którą śmierć ojca zmusza do zmiany pracy, przyzwyczajeń, życia i do zmierzenia się z demonami z przeszłości.
Autorka wprowadziła do książki również prosty element sensacji. Nie jest to żadna skomplikowana zagadka kryminalna, mogę nawet powiedzieć, że jest  sztampowa i przewidywalna, ale dodaje powieści dreszczyku emocji, smaku i atrakcyjności.

Barbara Freethy płynnie i spójnie połączyła mnogość wątków. W książce nie odczuwa się chaosu czy zbędnych słów.

Barbara Freethy w Zatoce Aniołów, tej niewielkiej miejscowości kumuluje sekrety kilkorga mieszkańców i nie sposób wyjaśnić ich w jednej powieści. Dlatego losy bohaterów będą sukcesywnie rozwiązywane w kolejnych tomach: "Na Cienistej Plaży" i "Trzy twarze Ewy", cyklu o tym niezwykłym miasteczku, gdzie miłość przeplata się ze zbrodnią i magią miejsca.
Już teraz z niecierpliwością czekam na kontynuację losów poznanych bohaterów.


Cytaty z książki:

"To, że nie potrafi pan czegoś dostrzec, nie oznacza, że to nie istnieje"
"Pokusa, chciwość, pożądanie...zmieniają człowieka w ułamku sekundy"
"Granica między dobrem a złem często jest bardzo cienka, ulotna. Czasem jest zamglona i nie wiesz, że niebezpiecznie się do niej zbliżasz, dopóki jej nie przekroczysz."
" Przekazywane z pokolenia na pokolenie tradycje łączą nas ze sobą i chronią przed światem, który staje się coraz większy, prędszy i chaotyczny."


Barbara Freethy "Lato w Zatoce Aniołów", wydawnictwo BIS 2012, ISBN: 978-83-7551-260-1

>>5/6<<

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję pani Lidii z wydawnictwa BIS

Czytaj dalej...