Eperu. Wędrowcy, Augusta Docher

Reinkarnacja i pamięć absolutna to temat, który stał się ostatnio modny. Dla mnie to ogromna radość, bo lubię książki w tym typie. Tajemnica śmierci i narodzin, wędrówka pomiędzy życiami, znaczenie i burza emocji związana z kolejnymi wcieleniami to interesująca, fascynująca wręcz przygoda, intelektualna rozrywka, ale i zaproszenie do przemyśleń na temat doczesności, przyszłości, roli świata rzeczywistego i niematerialnego. 

Augusta Docher to nowe nazwisko na polskim rynku wydawniczym. Ta energetyczna, pełna optymizmu osóbka przyniosła powiew pobudzającego orzeźwienia i swoim debiutem Eperu już trafiła w serca swoich czytelników. 

Młodziutka Anna Wilk podczas rodzinnych wakacji w Cannes poznaje idola nastolatek, aktora Leo Black' a. Pomiędzy tym dwojgiem rodzi się gwałtowne uczucie, które jest dla nich absolutnym zaskoczeniem. Jednak poddają mu się bez uprzedzeń, zastrzeżeń i z ogromną ufnością. Ale Leo nie jest zwyczajnym człowiekiem. Jest Wędrowcem, odradzającym się w coraz to nowych wcieleniach. Co ważniejsze doskonale pamięta wszystkie swoje życia, czerpie z nich doświadczenia i inspiracje. Jak Anna przyjmie tę wiadomość? Czy będzie umiała pogodzić się z umiejętnościami swojego ukochanego? Czy będzie przy nim bezpieczna?

Anna jest nieśmiałą, trochę wycofaną dziewczyną z artystyczną duszą. Pięknie rysuje, interesuje się tańcem i ma wrażliwe serce. Po śmierci taty wychowywała ja mama, z którą ma bardzo bliski, przyjacielski kontakt. Trudne życie i brak perspektyw zmusił je do emigracji. Mieszkają w Londynie gdzie udaje im się spełniać marzenia. Do Anglii wyjechały razem z Wandą i Wiki, które z najbliższych przyjaciółek stały się najważniejszymi członkami rodziny. Leo Black z przebojem wkroczył w ich życie, zburzył spokój i w każdej z nich obudził nieznane do tej pory uczucia. 

Początkowo historia Anny i Leo toczy się miarowo, z dużą porcją lukru i dość przewidywalnie. Fascynacja, coraz większe emocje i miłość, która spadła im prosto z nieba. Potem z każdym kolejnym rozdziałem narastają tajemnice i chęć natychmiastowego odnalezienia rozwiązania. Ale nie myślcie, że Augusta Docher tak łatwo pozwoli Wam dojść do prawdy. Wcześniej trochę namiesza i utrudni zagadkę, a na sam koniec pozostawi z nierozbrojoną bombą, która zburzy spokój i wymusi niecierpliwe oczekiwanie na kolejny tom.  

Podoba mi się dokładność i sumienność w budowaniu fabuły i postaci. Można odnieść wrażenie, że doskonale ich znamy, jakby byli częścią naszego otoczenia, naszego życia. Bohaterowie stykają się z różnymi sytuacjami, dają się ponieść emocjom, popełniają błędy, unoszą dumą ale potrafią także przyznać się do porażki, przyjąć na siebie ciężar winy i zadośćuczynić krzywdy. Dzięki tym tak realnym sylwetkom Eperu czyta się niemal na jednym oddechu, z duszą na ramieniu i rosnącą ciekawością. Na odbiór powieści wpływają także plastyczne opisy, wartka akcja (szczególnie w drugiej części), dowcipne, naturalne dialogi i naprzemienna narracja dająca szerszy pogląd całej historii. 

Książka jest docelowo skierowana do młodzieży, w wieku ok 16 lat. Ale może sprawić przyjemność również starszemu czytelnikowi. Poruszone tematy mają charakter ponadczasowy, ponadpokoleniowy, ponad płeć i wiek. Eperu gloryfikuje rodzicielskie poświęcenie, miłość macierzyńską, znaczenie przyjaźni, pasji. Opowiada o trudnym procesie dorastania, dokonywania ważnych wyborów oraz braniu odpowiedzialności za własne czyny i życie. Jest także płynną, dynamiczną, fantastyczną opowieścią o tajemnicach, wędrówkach dusz, jej zagrożeniach ale i znaczeniu dla ludzkości.

Jeżeli lubicie takie złożone historie, to serdecznie polecam Eperu :)

"Eperu. Wędrowcy" Augusta Docher, BIS, Warszawa 2015

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa :)

Czytaj dalej...

Pamięć, Dariusz Kuklisa

 

Wszystko zaczyna się i kończy bez końca i bez początku.

Ostatnio bardzo popularny stał się temat reinkarnacji i wędrówki pomiędzy życiami z zachowaniem pamięci absolutnej. "Pamięć" Dariusza Kuklisa wpisuje się w nowy trend, ale czy go wyznacza?

Dla ludzkiego umysłu, życie jest za krótkie, a wieczność za długa.

Vanessa dziedziczka wielkiej posiadłości, właścicielka ogromnego majątku i starej biżuterii jest obdarzona pewnym darem. Odradza się w nowych wcieleniach i pamięta swoje przeszłe życia, przez co potrafi pokierować nim tak by nie cierpieć głodu i nędzy. W każdym kolejnym wcieleniu poszukuje kobiety- Natalii tak usilnie, że determinuje to wszelkie jej poczynania. Dlaczego to jest dla niej takie ważne? W poszukiwaniach pomoże jej Conrad. Czy narodziny uczucia nie pokrzyżują im szyków?

Napisanie o tej książce, to jedno z najtrudniejszych momentów w mojej "blogowej karierze". Doceniam pomysł na powieść , ale wykonanie już mnie nie przekonuje. Dla mnie najpoważniejszym minusem jest niedostateczna charakterystyka bohaterów, zwłaszcza Vanessy. Ma za sobą wiele wcieleń, które powinny dać jej taki poziom doświadczenia i dojrzałości, a tymczasem zachowuje się jak rozkapryszone dziecko, które tupie nogą i chce postawić na swoim chociaż nie ma racji. Poza tym nie do końca dowiedziałam się kim tak naprawdę jest Vanessa, dlaczego właśnie ona  posiada pamięć  ponadwcieleniową? Inni bohaterowie także nie wzbudzili mojego entuzjazmu. Są płascy, jednowymiarowi i zachowują się tak, jakby mieli założone klapki na oczy i zaprogramowany program bez możliwości modyfikacji, ewolucji, przeskakiwania z poziomu na poziom.

Sama fabuła wydaje się być przypadkowa. Prosty język, kolokwializmy, niewyszukane słownictwo nie dodaje jej uroku, a czasem mocno rozczarowuje. Tak naprawdę nie mam pojęcia o co chodziło autorowi, co chciał nam przekazać... Cała akcja oscyluje pomiędzy poszukiwaniem Natalii a rodzącym się uczuciem Vanessy i Conrada, a które doprowadzają do wielu pobocznych wątków sensacyjno- przygodowych mających scalić tekst, wnieść zamęt i dynamikę. Po części się to udało i przyniosło ożywienie, ale czy dało jakikolwiek odpowiedzi? Nie czuję się usatysfakcjonowana.

"Pamięć" nie była dla mnie przyjemną lekturą. Szczerze mówiąc zmuszałam się do przeczytania kolejnych rozdziałów.

"Pamięć" Dariusz Kuklis, Witanet 2015

Zapoznaj się z fragmentem --> tutaj  

Czytaj dalej...

Reinkarnacja, podróże w czasie, pamięć absolutna, czyli... Pierwszych piętnaście żywotów Harry' ego Augusta, Claire North + niespodzianka

Od kiedy przeczytałam książkę "Żona podróżnika w czasie" Audrey Niffenegger i "Nigdy i na zawsze" Ann Brashares (moja recenzja) poszukuję kolejnych, które w piękny, niebanalny sposób rozwiną temat podróży w czasie, tudzież reinkarnacji. Wydaje mi się, że znalazłam kolejną perełkę godną polecenia. 

Tytułowy bohater, Harry August jest człowiekiem nietypowym. Posiada możliwość przeżywania swojego życia wciąż od początku i jest obdarzony pamięcią absolutną, która pozwala mu zachować nawet najdrobniejsze szczegóły każdego swojego istnienia. Myślicie pewnie, że to fantastyczne. Otóż nie zawsze. Harry podczas narodzin stracił matkę, a do ojcostwa nikt się nie przyznał. Maluch wychowuje się w rodzinie adopcyjnej i nie w każdym żywocie jest szczęśliwym dzieckiem. Nie rozumie swojej "umiejętności" i na początku wpędza go ona w ogromne kłopoty, chorobę, samobójstwo. Dopiero po latach docenia swój dar, ale i uświadamia sobie niebezpieczeństwa jakie ten dar za sobą niesie. A znalazł się ktoś, kto może zniszczyć świat. 

Chcieliście kiedykolwiek cofnąć się w czasie i zmienić drobny szczegół Waszego życia? A pomyśleliście jakie znaczenie ten szczegół mógłby mieć na przyszłość Waszą, Waszych bliskich, znajomych, społeczności, miasta, kraju, świata? Dla nas może to być przesunięcie kropki w jedną bądź w drugą stronę a dla następnych pokoleń może to być kamień milowy nie do pokonania. Właśnie takie drobne eksperymenty w książce Claire North zmieniają się w szereg klęsk i niepowodzeń, które mają światu przynieść zagładę. Trzeba wytężonej pracy wielu ouroboran (ludzie tacy jak Harry August) na przestrzeni wieków by uniknąć globalnego kataklizmu. 

Postać Harry'ego Augusta spina wszystkie wątki podjęte w książce, wszystkich bohaterów i na przestrzeni jego piętnastu żywotów możemy obserwować zmiany jakie dotyka świat ale i jego samego. Ponad osiemset lat istnienia nauczyło go radzić sobie w każdej sytuacji, dostosować się do wszelkich warunków i odróżniać co w życiu jest ważne, a co mało istotne. "Nikt nie twierdzi, że łatwo żyć w sposób linearny!" Wręcz przeciwnie. Kolejne żywoty nie są powielane przez kalkę, a różnią się wraz z rosnącą świadomością swojego bytu, podejmowanymi decyzjami, wpływem okoliczności. 

"Kto żałuje przeszłości, żałuje własnej duszy."

I co najważniejsze jego żywoty nie są nudne. Każde kolejne niesie za sobą zmiany co do miejsca zamieszkania, wychowania, wykształcenia, ścieżki kariery, podejmowanych przyjaźni, miłości. Harry w różny sposób poznaje także zasady jakie panują wśród ouroboran, wstępuje do Bractwa Kronosa by czuwać by nikt nie zmieniał historii, trajektorii losów, które mogłyby mieć katastrofalne skutki w przyszłości. 

Narracja jest prowadzona w pierwszej osobie, z punktu widzenia Harry' ego Augusta. Pozwala to utożsamić się z bohaterem, z łatwością wejść w jego skórę, spojrzeć na świat jego oczami i nauczyć się dostrzegać drobiazgi, z których utkana jest misterna pajęczyna życia. 

Na początku lektury miałam trudności z odnalezieniem się w chaotycznej, rozwibrowanej, mocno niekonwencjonalnej fabule. Ale ten zamęt wydaje się być zamierzony, a z  czasem odnajduje się jego sens i paradoksalnie odzyskuje ład i porządek. Na szczęście mętlik w głowie szybko mija, a pozostaje esencja wrażeń złożona z zadowolenia, spełnienia, ekscytacji a także możliwości spokojnego wejrzenia w siebie, zmianę perspektywy i refleksji.
Akcja książki jest zmienna, raz żywa i pełna zaskakujących zwrotów, raz spokojna ale grymaśna. A kiedy wszystko wydaje się już być poukładane i proste przychodzi czas mierzenia się z niespodziewanym zagrożeniem, które wypełza z ukrycia w najmniej oczekiwanym momencie. 

"Pierwszych piętnaście żywotów Harry' ego Augusta" to jednak przede wszystkim książka o odnajdywaniu równowagi, niezależności, sensu istnienia, istoty życia oraz braniu odpowiedzialności za własne czyny. 

Szczerze polecam. 

"Pierwszych piętnaście żywotów Harry' ego Augusta" Claire North, tł. Tomasz Wyżyński, Świat Książki, Warszawa 2015

A na koniec przedstawiam Wam- EMIGRANTKĘ 

którą podpatrzyłam u Natalii , i która zaciekawiła wielu z Was :)

Chcę wypuścić w świat książkę "Pierwszych piętnaście żywotów Harry' ego Augusta" Claire North i mam nadzieję, że z chęcią przyłączycie się do zabawy :)

Zasady zabawy Emigrantka:

1. Każdy bloger, do którego dotrze książka może wpisać adres bloga na stronie tytułowej. Jeżeli macie ochotę na ostatniej stronie możecie także skrobnąć kilka słów do mnie. Mogą to być dedykacje, Wasze przemyślenia z lektury albo zabawny rysunek :) Przyjmę z zachwytem również wszystkie odręczne listy. Wasza wola, wolny wybór :)

2. W ciągu tygodnia, maksymalnie dwóch od otrzymania książki należy ją zrecenzować i opublikować recenzję na blogu. 

3. W recenzji należy zawrzeć informację, że jest ona częścią zabawy Emigrantka. Miło mi będzie jeżeli zrobicie zdjęcie "Pierwszych piętnastu żywotów Harry' ego Augusta" i wstawicie je na swojej stronie :)

4. Następnie prześlijcie książkę kolejnej osobie, przy której jesteście pewni, że spełni wszystkie warunki nietypowej emigracji :) (Najlepiej listem poleconym, by mieć pewność że nie zaginie). 

5. Zabawa nie ma sztywnych ram czasowych. Nawiązując do tytułu, chciałabym żeby książka dotarła do 15 blogerów. Ostatnia osoba odsyła książkę prosto do moich rąk :)

6. Pośród biorących udział w zabawie, wybiorę jedną i nagrodzę ją niespodzianką. 

7. W razie jakichkolwiek pytań i problemów, napisz do mnie na adres: aleksnadra@interia.eu lub skorzystaj z formularza na pasku bocznym bloga. 

Serdecznie zapraszam :)

Czytaj dalej...